กลับบ้านฉันที่ อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ : ยามข้าวกำลังออกรวง

บ้านเกิดเราอยู่ที่บ้านนาตุ่น ตำบลหนองบัวทอง อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ บ้านนาตุ่นเป็นหมู่บ้านเล็กๆ จำนวน 114 หลังคาเรือน ตั้งอยู่กลางทุ่งกว้าง ห่างจากตัวอำเภอรัตนบุรีประมาณ 10 กิโลเมตร ก่อนจะถึง

ปกติไม่ค่อยได้กลับไปเยี่ยมบ้านบ่อยนัก แต่ช่วงนี้คนแก่ที่บ้านค่อนข้างเหงา ก็เลยต้องกลับไปเยี่ยมท่านเรื่อยๆ รอบล่าสุดที่กลับไปเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2558 ที่ผ่านมานี่เอง เป็นช่วงที่ข้าวกำลังเริ่มตั่งรวง และเป็นช่วงปลายฝนต้นหนาวพอ คืออากาศกำลังเย็นพอดี และทิวทัศน์กำลังงาม เป็นฤดูที่เหมาะขับรถออกต่างจังหวัดเพื่อสูดอากาศดีดี และดูอะไรเขียวๆ มากๆ นะ

ปกติตามวิถีของ "ผู้สาวไทบ้าน" ถ้ามาทำงานที่กรุงเทพฯ หรือไปที่อื่น พอกลับบ้านมาต้องไปนา ไม่แน่ใจว่าจริงๆ แล้วเพราะคิดถึงวิถีที่ตัวเองจากมา หรือเพราะเกรงว่าจะถูกคนในชุมชนซุบซิบ ถ้าไม่ไป ก็เลยถือโอกาสถ่ายรูปสวยๆ มาให้ดูกันค่ะ

ถนนในทุ่งนา ที่อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านมาก 

ทุ่งนาแปลงนี้อยู่ทิศตะวักของหมู่บ้าน ตรงปลายนาจะมีชลประทานไหลผ่านด้วย เมื่อก่อนหาปลาได้ แต่หลังจากขุดรอกใหม่ ก็ไม่มีใครกล้าลง เพราะมันลึกเกินไป

ทางเข้าหมู่บ้านเล็กๆ หมู่บ้านหนึ่งที่อยู่ไกลมากจากถนนเส้นหลัก

เมื่อก่อนมันจะลึกกว่านี้ แต่ตอนนี้เริ่มตื้นเขิน อีกไม่นานคงมีการขุดรอกใหม่

ข้าวกำลังเริ่มออกรวงแล้ว แต่ปีนี้ชาวนากังวลเรื่องราคาข้าวเปลือกมาก

อันนี้เป็นทางเข้าหมู่บ้านเล็ก หมู่บ้านหนึ่งกลางทุ่งกว้าง

ข้าวกำลังสวย ยังไม่ล้ม แต่อีกไม่นานก็คงล้ม เพราะลมหนาวกำลังมา

ชาวบ้านที่นี่เลี้ยงทั้งควายและวัว เรากินเนื้อวัวเป็นวัฒนธรรม แต่เราไม่เชือดเอง วัวที่เลี้ยงจะขายส่งให้นายทุน และเนื้อที่เราบริโภคจะซื้อมาจากตลาดในตัวอำเภออีกทีหนึ่ง

ถนนเชื่อมระหว่างหมู่บ้าน อันนี้คือสภาพหลังจากที่ได้รับการพัฒนาจากงบประมาณที่ทาง อบต.เอาลงมาแล้ว มันไม่ได้เป็นดินล้วนอย่างที่เห็นนะ มันจะเป็นหิน หน้าฝนก็เดินทางได้แบบไร้กังวล ดีงาม

ข้างหน้าจะเป็นหมู่บ้านเรา อันนี้ถนนจากทุ่งนาเข้าหมู่บ้าน อีกฟากหนึ่ง

อันนี้จะเป็นถนนไปนาฟากที่่ติดกับถนนใหญ่ เส้นนี้คงใช่สัญจรค่อนข้างเยอะ และตัดฝ่าหมู่บ้านด้วย จึงได้คอนกรีต

อาเรากำลังยืนดูข้าวล้ม ที่มีควายชาวบ้านมานอน เพราะในนาจะมีน้ำ แต่ไม่เยอะมาก กำลังนอนเย็นสบายพอดี

ใกล้ออกพรรษาแล้ว พระจันทร์ใกล้จะเต็มดวงแล้ว จึงเห็นตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ลับขอบฟ้า

ข้าวตรงนี้ไปไวกว่าอีกฟากหนึ่ง

แมลงปอค่อนข้างเชื่องนะ เข้าไปถ่ายใกล้ๆ แค่ไหนก็ไม่บินหนี

แมงมุมนา

ดอกหญ้า จริงๆ มันดอกเล็กมากๆ 

ข้างหน้าคือโรงสีประจำหมู่บ้าน ที่รับซื้อข้าวจากชาวบ้าน แล้วนำมาขายตรงที่กรุงเทพด้วย แต่ตอนนี้เหมือนจะไม่มีคนดำเนินการ

ค่ำแล้ว กลับบ้านกันไหม

ภาพสุดท้าย ทุ่งสวยๆ ข้าวงามๆ ใกล้ๆ บ้านเราเองแหละ